ಭಾರತದ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಹೋರಾಟದ ಇತಿಹಾಸವನ್ನು ತಿರುವಿ ನೋಡಿದರೆ, ಅಲ್ಲಿ ಗದ್ದುಗೆಗಳಿಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಗರಡಿಗಳು, ರಾಜಕೀಯ ಭಾಷಣಗಳಿಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಚರಕದ ಶಬ್ದ, ಮತ್ತು ಶಸ್ತ್ರಾಸ್ತ್ರಗಳಿಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಖಾದಿಯ ಬಿಳಿ ಬಣ್ಣ ನಮ್ಮನ್ನು ಎದುರುಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ.
ಅದೇ ಬಿಳಿ ಬಣ್ಣ, ಲಕ್ಷಾಂತರ ಬಡವರ ಬದುಕಿಗೆ ಬೆಳಕು ನೀಡಿದ ಶಕ್ತಿಯಾಗಿ ಬೆಳೆದದ್ದು ಖಾದಿ ಮತ್ತು ಗ್ರಾಮೋದ್ಯೋಗ ಮಂಡಳಿ.
ಖಾದಿ: ಬಟ್ಟೆಯಲ್ಲ, ಅದು ಚಳುವಳಿ,
ಖಾದಿ ಎಂದರೆ ಕೇವಲ ನೆಯ್ದ ಬಟ್ಟೆಯಲ್ಲ,
ಅದು ಸ್ವಾಭಿಮಾನ, ಸ್ವಾವಲಂಬನೆ, ಮತ್ತು ಗ್ರಾಮ ಭಾರತದ ಆತ್ಮ.
ಮಹಾತ್ಮ ಗಾಂಧೀಜಿ ಖಾದಿಯನ್ನು ಪರಿಚಯಿಸಿದಾಗ, ಅವರ ಗುರಿ ವಸ್ತ್ರೋದ್ಯಮವಾಗಿರಲಿಲ್ಲ ಬದಲಿಗೆ,
ಬಡವರ ಕೈಗೆ ಕೆಲಸ,ಗ್ರಾಮಗಳಿಗೆ ಉಸಿರು,
ವಿದೇಶಿ ಶೋಷಣೆಗೆ ಅಂತ್ಯವಾಗಿತ್ತು.
ಚರಕ ತಿರುಗಿದ ಪ್ರತೀ ಸುತ್ತು, ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯದ ಘೋಷಣೆಯಂತಿತ್ತು.
ಖಾದಿ ಮತ್ತು ಗ್ರಾಮೋದ್ಯೋಗ ಮಂಡಳಿಯ ಸ್ಥಾಪನೆ:-
ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ನಂತರ ಗಾಂಧೀಜಿಯ ಕನಸನ್ನು ವ್ಯವಸ್ಥಿತವಾಗಿ ಮುಂದುವರೆಸಲು,
1956ರಲ್ಲಿ ಖಾದಿ ಮತ್ತು ಗ್ರಾಮೋದ್ಯೋಗ ಆಯೋಗ (KVIC) ಸ್ಥಾಪನೆಯಾಯಿತು.
ಭಾರತದ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಹೋರಾಟವು ಕೇವಲ ರಾಜಕೀಯ ಚಳವಳಿಯಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಅದು ಸಾಮಾಜಿಕ, ಆರ್ಥಿಕ ಮತ್ತು ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಪುನರ್ರಚನೆಯ ಮಹಾಯಾತ್ರೆ. ಈ ಯಾತ್ರೆಯ ಕೇಂದ್ರಬಿಂದು ಖಾದಿ.
ಖಾದಿ ಎಂಬುದು ಬಟ್ಟೆಯಲ್ಲ,
ಅದು ಸ್ವಾವಲಂಬನೆಯ ಘೋಷಣೆ,
ಅದು ಶ್ರಮಕ್ಕೆ ಗೌರವ,
ಅದು ಗ್ರಾಮ ಭಾರತದ ಆತ್ಮದ ಪ್ರತಿಬಿಂಬ.
ಈ ತತ್ವವನ್ನು ಬದುಕಿನಲ್ಲಿ ಜಾರಿಗೆ ತಂದ ಸಂಸ್ಥೆಯೇ ಖಾದಿ ಮತ್ತು ಗ್ರಾಮೋದ್ಯೋಗ ಮಂಡಳಿ (KVIC).
ಗಾಂಧೀಜಿಯ ದೃಷ್ಟಿ: ಚರಕದಿಂದ ಚಿಂತನೆಗೆ
ಮಹಾತ್ಮ ಗಾಂಧೀಜಿ ಭಾರತದ ಆರ್ಥಿಕ ದಾಸ್ಯತೆಯನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಂಡಿದ್ದರು. ಬ್ರಿಟಿಷ್ ಆಳ್ವಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಭಾರತವು:
ಕಚ್ಚಾ ಹತ್ತಿಯನ್ನು ರಫ್ತು ಮಾಡಿ
ತಯಾರಿತ ಬಟ್ಟೆಯನ್ನು ಆಮದು ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿತ್ತು.
ಇದು ಗ್ರಾಮೀಣ ಜನರ ಉದ್ಯೋಗವನ್ನು ನಾಶಮಾಡಿತ್ತು.
ಅದಕ್ಕೆ ಮಹಾತ್ಮ ಗಾಂಧೀಜಿಯವರು ಪರಿಹಾರಗಳನ್ನು ಸೂಚಿಸಿದರು.
ಪ್ರತೀ ಮನೆಗೂ ಚರಕ,ಪ್ರತೀ ಕೈಗೂ ಕೆಲಸ,
ಪ್ರತೀ ಗ್ರಾಮಕ್ಕೂ ಸ್ವಾವಲಂಬನೆ,ಚರಕ ಯಂತ್ರವಲ್ಲ, ಅದು ಪ್ರತಿರೋಧದ ಸಂಕೇತ, ಅದು ಆರ್ಥಿಕ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯದ ಆಯುಧ ವೆಂಬುದನ್ನು ಜನಮಾನಸದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಯೂರುವಂತೆ ಮಾಡಿದರು.
ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ನಂತರ ಹಲವು ಸವಾಲುಗಳು ಎದುರಾದವು.
1947 ನಂತರ ಭಾರತ ಎದುರಿಸಿದ ದೊಡ್ಡ ಪ್ರಶ್ನೆ:
“ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಸಿಕ್ಕಿತು, ಆದರೆ ಬಡತನಕ್ಕೆ ಏನು ಪರಿಹಾರ?”
ಗ್ರಾಮಗಳು ನಿರುದ್ಯೋಗದಿಂದ ನರಳುತ್ತಿದ್ದವು. ಕೈಗಾರಿಕೆಗಳು ನಗರಗಳಿಗೆ ಸೀಮಿತವಾಗಿದ್ದವು. ಈ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಗಾಂಧೀಜಿಯ ಆರ್ಥಿಕ ತತ್ವವನ್ನು ಮುಂದುವರಿಸಲು ಒಂದು ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಅಗತ್ಯವಾಯಿತು.
ಖಾದಿ ಮತ್ತು ಗ್ರಾಮೋದ್ಯೋಗ ಮಂಡಳಿಯ ಸ್ಥಾಪನೆ.
1956ರಲ್ಲಿ ಸಂಸತ್ತಿನ ಕಾಯ್ದೆಯಡಿ
ಖಾದಿ ಮತ್ತು ಗ್ರಾಮೋದ್ಯೋಗ ಆಯೋಗ ಸ್ಥಾಪನೆಯಾಯಿತು.
ಪ್ರಮುಖ ಗುರಿಗಳು:
ಗ್ರಾಮೀಣ ಉದ್ಯೋಗ ಸೃಷ್ಟಿ
ಸ್ವದೇಶಿ ಉತ್ಪಾದನೆಗೆ ಉತ್ತೇಜನ
ಮಹಿಳೆಯರು, ಹಿಂದುಳಿದ ವರ್ಗಗಳ ಸಬಲೀಕರಣ,
ನಗರ-ಗ್ರಾಮ ಅಸಮಾನತೆಯ ಇಳಿಕೆ.
KVIC ಎಂದರೆ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯ ಇಲಾಖೆಯಲ್ಲ,
ಅದು ಗ್ರಾಮ ಆಧಾರಿತ ಆರ್ಥಿಕ ಮಾದರಿ.
ಖಾದಿ ಉತ್ಪಾದನೆ: ಶ್ರಮ ಮತ್ತು ಶುದ್ಧತೆ
ಖಾದಿಯ ಉತ್ಪಾದನಾ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆ:
ಹತ್ತಿ ಬೆಳೆ,ಕೈಯಿಂದ ಹತ್ತಿಯನ್ನು ಸಂಸ್ಕರಿಸುವುದು.ಚರಕದಲ್ಲಿ ನೂಲುವುದು,
ಈ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆ:ಪರಿಸರ ಸ್ನೇಹಿ,ಕಡಿಮೆ ಇಂಧನ ಬಳಕೆ,ಶೂನ್ಯ ಮಾಲಿನ್ಯಕ್ಕೆ,
ಖಾದಿ, ಇಂದು ಜಗತ್ತು ಹುಡುಕುತ್ತಿರುವ ಸುಸ್ಥಿರವಾದ ಫ್ಯಾಷನ್ನಾಗಿದೆ.
ಗ್ರಾಮೋದ್ಯೋಗಗಳ ವಿಶಾಲ ಜಗತ್ತು.
KVIC ವ್ಯಾಪ್ತಿಯಲ್ಲಿರುವ ಗ್ರಾಮೋದ್ಯೋಗಗಳು:
ಜೇನು ಸಾಕಾಣಿಕೆ,ಅಗರಬತ್ತಿಉದ್ಯಮ, ಕುಂಬಾರಿಕೆ,ಚರ್ಮೋದ್ಯಮ,ಆಹಾರ ಸಂಸ್ಕರಣೆ,ಆಯುರ್ವೇದ ಔಷಧಿ ಉತ್ಪಾದನೆ,
ಸಾಬೂನು, ತೈಲ, ಧೂಪ ,ಇವು ಕಡಿಮೆ ಬಂಡವಾಳ,ಹೆಚ್ಚಿನ ಉದ್ಯೋಗ
ಸ್ಥಳೀಯ ಸಂಪನ್ಮೂಲ ಆಧಾರಿತ
ಮಹಿಳಾ ಸಬಲೀಕರಣದ ಮೌನ ಕ್ರಾಂತಿಯಾಗಿದೆ.
KVIC ಯೋಜನೆಗಳ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ:
ಲಕ್ಷಾಂತರ ಮಹಿಳೆಯರು ಸ್ವಯಂ ಉದ್ಯೋಗ ಪಡೆದಿದ್ದಾರೆ.
ಸ್ವಸಹಾಯ ಗುಂಪುಗಳು ಬಲಪಡೆದಿವೆ,
ಆರ್ಥಿಕ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಸಾಧಿಸಿದ್ದಾರೆ,
ಮಹಿಳೆ ಇಂದು ಕೆಲಸಗಾರಳಲ್ಲ ಉದ್ಯಮಿಯಾಗಿದ್ದಾಳೆ.
ತಂತ್ರಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ಆಧುನಿಕತೆ
ಇಂದು KVIC:ಡಿಸೈನರ್ ಖಾದಿ,ಫ್ಯಾಷನ್ ಇಂಡಸ್ಟ್ರಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶ,ಇ-ಕಾಮರ್ಸ್,
ಜಾಗತಿಕ ಮಾರುಕಟ್ಟೆ,ಬ್ರ್ಯಾಂಡಿಂಗ್ ಮತ್ತು ಮಾರ್ಕೆಟಿಂಗ್,
ಖಾದಿ,ಪರಂಪರೆಯೊಂದಿಗೆ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನ ಜೋಡಣೆಯಾಗಿದೆ.
ಆರ್ಥಿಕ ಪ್ರಭಾವ: ಗ್ರಾಮೀಣ ಆದಾಯದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರತೆ,ವಲಸೆ ತಗ್ಗಿಸುವಿಕೆ,ಸ್ವಯಂ ಉದ್ಯೋಗ ವೃದ್ಧಿಯಾಗುತ್ತದೆ.
ಸಾಮಾಜಿಕ ಪ್ರಭಾವ:ಶ್ರಮದ ಗೌರವ,
ಸಮಾನತೆ,ಸಮುದಾಯ ಆಧಾರಿತ ಅಭಿವೃದ್ಧಿ,
ಪರಿಸರ ಪ್ರಭಾವ:ಕಡಿಮೆ ಕಾರ್ಬನ್,ಹಸಿರು ಉತ್ಪಾದನೆ.
ಇಷ್ಟೆಲ್ಲ ಲಾಭಗಳಿದ್ದರೂ ಸವಾಲುಗಳೂ ಇದ್ದೇ ಇವೆ:
ಯುವಕರ ಆಸಕ್ತಿ ಕೊರತೆ,ಮಾರುಕಟ್ಟೆ ಸ್ಪರ್ಧೆ,ಮಧ್ಯವರ್ತಿಗಳ ಪ್ರಭಾವ,
ಆದರೆ, ಸುಧಾರಣೆಗಳೊಂದಿಗೆ KVIC ಮುಂದುವರಿಯುತ್ತಿದೆ.
ಭವಿಷ್ಯದ ದೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ನೋಡುವುದಾದರೆ
ಯುವಕರಿಗೆ ಕೌಶಲ್ಯ ತರಬೇತಿ,
ಸ್ಟಾರ್ಟ್ಅಪ್ ಮಾದರಿ, ಗ್ರಾಮೋದ್ಯೋಗ,
ಖಾದಿ ಜಾಗತಿಕ ಬ್ರ್ಯಾಂಡಾಗಿ ಬೆಳೆಯಬೇಕು.
ಉಪಸಂಹಾರ:-
ಖಾದಿ ಮತ್ತು ಗ್ರಾಮೋದ್ಯೋಗ ಮಂಡಳಿ ಎಂದರೆ ಒಂದು ಸಂಸ್ಥೆಯಲ್ಲ ಅದು ಭಾರತದ ಆತ್ಮದ ನಿರಂತರ ಚಲನೆ.
ಚರಕ ತಿರುಗುತ್ತಲೇ ಇರಬೇಕು,
ಗ್ರಾಮ ಬಲಿಷ್ಠವಾಗುತ್ತಲೇ ಇರಬೇಕು,
ಅದೇ ಭಾರತದ ನಿಜವಾದ ವಿಕಾಸ.
ಲೇಖನ,ಸುರೇಶ ಬಳಗಾನೂರು ಉಪನ್ಯಾಸಕರು.ಸಂಚಾರಿ ದೂರವಾಣಿ ಸಂಖ್ಯ,9980167085


