ಮಾನವನ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಸಿಗುವ ಅತ್ಯಂತ ದೊಡ್ಡ ಸೌಭಾಗ್ಯ ಯಾವುದು ಎಂದು ಕೇಳಿದರೆ ಅದರ ಉತ್ತರ ಒಂದೇ — *ವಿದ್ಯಾಭ್ಯಾಸ.* ಸಂಪತ್ತು, ಮನೆ, ಜಮೀನು, ಬಂಗಾರ ಇವೆಲ್ಲವೂ ಕಾಲಾಂತರದಲ್ಲಿ ಕಳೆದು ಹೋಗಬಹುದು. ಆದರೆ ವಿದ್ಯೆ ಎಂದರೆ ಅದು ನಮ್ಮೊಡನೆ ಸದಾ ಇರುವ ಸಂಪತ್ತು. ಇದು ಕೇವಲ ಕಲ್ಪನೆಯಲ್ಲ, ನಮ್ಮ ಕಣ್ಣಮುಂದೆ ನಡೆದ ಅದೆಷ್ಟೋ ನೈಜ ಘಟನೆಗಳ ಸಾರಾಂಶ.
ಅಹಂಕಾರ ಮತ್ತು ಅಕ್ಷರಗಳ ನಡುವಿನ ಸಂಘರ್ಷ
ಒಂದು ಶಾಲೆಯಲ್ಲಿ ಇಬ್ಬರು ಆಪ್ತ ಗೆಳೆಯರಿದ್ದರು. ಒಬ್ಬ ಶ್ರೀಮಂತ ವ್ಯಾಪಾರಿಯ ಮಗ, ಇನ್ನೊಬ್ಬ ಸಾಮಾನ್ಯ ಮಧ್ಯಮ ವರ್ಗದ ಕುಟುಂಬದ ಮಗ. ಆ ಶ್ರೀಮಂತ ಹುಡುಗನಿಗೆ ತನ್ನ ತಂದೆಯ ಹಣದ ಮೇಲೆ ವಿಪರೀತ ಅಹಂಕಾರವಿತ್ತು. ಶಿಕ್ಷಕರು ತಪ್ಪು ಮಾಡಿದಾಗ ಬುದ್ಧಿ ಹೇಳಿದರೆ, ಅವನು ಅದನ್ನು “ಅವಮಾನ” ಎಂದು ಭಾವಿಸುತ್ತಿದ್ದನು.
ಒಂದು ದಿನ ಶಿಕ್ಷಕರು ಅವನಿಗೆ ಶಿಕ್ಷೆ ನೀಡಿದಾಗ, ಅವನು ಕೋಪದಿಂದ ತನ್ನ ತಂದೆಯನ್ನು ಶಾಲೆಗೆ ಕರೆತಂದನು. ಆ ತಂದೆ ಬಂದು ಶಿಕ್ಷಕರಿಗೆ ಅಹಂಕಾರದಿಂದ ಹೇಳಿದರು:
> “ನನ್ನ ಮಗನಿಗೆ ಅಕ್ಷರ ಬರದಿದ್ದರೂ ಪರವಾಗಿಲ್ಲ, ಅವನಿಗೆ ನನ್ನ ಅಂಗಡಿಯಲ್ಲಿ ಹಣ ಎಣಿಸಲು ಬಂದರೆ ಸಾಕು. ಇವನು ಓದದಿದ್ದರೂ ನನ್ನ ಆಸ್ತಿ ಇವನನ್ನು ಏಳು ಜನ್ಮ ಸಾಕುತ್ತದೆ!”*
ಇನ್ನೊಂದೆಡೆ, ಸಾಮಾನ್ಯ ಕುಟುಂಬದ ಗೆಳೆಯನ ತಂದೆ ಶಿಕ್ಷಕರ ಮುಂದೆ ಕೈಮುಗಿದು ವಿನಮ್ರವಾಗಿ ಹೇಳಿದರು:
>”ಗುರುಗಳೇ, ಇವನು ತಪ್ಪು ಮಾಡಿದರೆ ಕಠಿಣವಾಗಿ ಶಿಕ್ಷಿಸಿ. ಇವನಿಗೆ ನನ್ನಂತೆ ಬೆವರು ಸುರಿಸಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡುವ ಸ್ಥಿತಿ ಬರಬಾರದು. ಇವನು ಅಕ್ಷರ ಕಲಿತು ಗೌರವದಿಂದ ಬದುಕಬೇಕು. ಅದೇ ನನಗೆ ನೀವು ಕೊಡುವ ದೊಡ್ಡ ಆಸ್ತಿ.”*
*ಕಾಲದ ಕಟು ವಾಸ್ತವ: ೨೦ ವರ್ಷಗಳ ನಂತರ*
ವರ್ಷಗಳು ಉರುಳಿದವು. ಅಂದು ಅಹಂಕಾರದಿಂದ ಶಾಲೆ ಬಿಟ್ಟಿದ್ದ ಆ ಶ್ರೀಮಂತ ಗೆಳೆಯನ ಆಸ್ತಿಯೆಲ್ಲಾ ಕರಗಿ ಹೋಯಿತು. ಅಕ್ಷರ ಜ್ಞಾನವಿಲ್ಲದ ಅವನಿಗೆ ವ್ಯವಹಾರದ ಸೂಕ್ಷ್ಮತೆ ತಿಳಿಯದೆ ಬೀದಿಗೆ ಬಂದನು. ಆದರೆ, ತಂದೆಯ ಮಾತಿಗೆ ಗೌರವ ಕೊಟ್ಟು ಶ್ರಮಪಟ್ಟು ಓದಿದ ಕುಮಾರನು ಇಂದು ಆ ನಗರದ ಹೆಸರಾಂತ ವೈದ್ಯನಾಗಿದ್ದನು (Doctor). ಅಂದು ಬೀದಿಯಲ್ಲಿ ಭಿಕ್ಷೆ ಬೇಡುತ್ತಿದ್ದ ಗೆಳೆಯ ವೈದ್ಯ ಕುಮಾರನ ಕಾಲು ಹಿಡಿದು ಬಿಕ್ಕಳಿಸುತ್ತಾ ಹೇಳಿದ:
“ಕುಮಾರ… ಅಂದು ನನ್ನ ತಂದೆ ‘ನನ್ನ ಮಗನಿಗೆ ಓದು ಬೇಡ’ ಎಂದರು, ಇಂದು ನಾನು ಬೀದಿಗೆ ಬಂದಿದ್ದೇನೆ. ನಿನ್ನ ತಂದೆ ‘ನನ್ನ ಮಗ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಓದಬೇಕು’ ಎಂದರು, ಇಂದು ನೀನು ದೇವರಾಗಿದ್ದೀಯ. ನಿನ್ನ ತಂದೆ ನಿನಗೆ ಕೊಟ್ಟ ಆ ‘ವಿದ್ಯೆ’ ಎಂಬ ಆಸ್ತಿ ಇಂದು ನಿನ್ನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುತ್ತಿದೆ.”
ಸಮಾಜದ ಕಣ್ಣು ತೆರೆಸುವ ಸತ್ಯದ ದಾರಿ
ಮೇಲಿನ ಘಟನೆಯು ಕೇವಲ ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಕಥೆಯಲ್ಲ, ಇದು ಇಂದಿನ ಸಮಾಜಕ್ಕೆ ಕನ್ನಡಿ ಹಿಡಿಯುವ ಸತ್ಯದ ದಾರಿ.
ಆಸ್ತಿಯೋ ಅಥವಾ ಅಸ್ತಿತ್ವವೋ?:* ಅನೇಕ ಪೋಷಕರು ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಕೋಟ್ಯಂತರ ರೂಪಾಯಿ ಆಸ್ತಿ ಮಾಡುವುದೇ ಜೀವನದ ಪರಮ ಗುರಿ ಎಂದು ನಂಬಿದ್ದಾರೆ. ಆದರೆ, ಅಕ್ಷರ ಮತ್ತು ಸಂಸ್ಕಾರವಿಲ್ಲದ ಮಗುವಿಗೆ ನೀವು ಎಷ್ಟೇ ಆಸ್ತಿ ನೀಡಿದರೂ ಅದು ಮರಳಿನ ಮೇಲೆ ಕಟ್ಟಿದ ಅರಮನೆಯಂತೆ.
ಶಿಕ್ಷಣ – ಬಡತನಕ್ಕೆ ಮದ್ದು:* ಶಿಕ್ಷಣವು ಕೇವಲ ಉದ್ಯೋಗ ನೀಡುವುದಿಲ್ಲ, ಅದು ಮನುಷ್ಯನಿಗೆ ಆತ್ಮವಿಶ್ವಾಸವನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ. ತಲೆ ತಗ್ಗಿಸಿ ಬದುಕುತ್ತಿದ್ದ ಕುಟುಂಬಗಳು ಇಂದು ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ತಲೆ ಎತ್ತಿ ಗೌರವದಿಂದ ಬಾಳುತ್ತಿವೆ ಎಂದರೆ ಅದಕ್ಕೆ ಕಾರಣ ವಿದ್ಯಾಭ್ಯಾಸ.
* *ವಿವೇಕವಿಲ್ಲದ ವಿದ್ಯೆ ವ್ಯರ್ಥ:* ವಿದ್ಯೆಯ ಜೊತೆಗೆ ‘ವಿವೇಕ’ ಅತಿ ಮುಖ್ಯ. ಓದಿದ ವ್ಯಕ್ತಿ ತನ್ನ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಅಹಂಕಾರಕ್ಕಾಗಿ ಬಳಸದೆ, ಸಮಾಜದ ಏಳಿಗೆಗಾಗಿ ಬಳಸಬೇಕು.
ಭಾಗ ೨: ಗೌರವದ ಮೂಲ ಯಾವುದು? – ಇನ್ನೊಂದು ನೈಜ ಘಟನೆ
ವಿದ್ಯೆ ಮನುಷ್ಯನಿಗೆ ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ಎಂತಹ ಸ್ಥಾನ ನೀಡುತ್ತದೆ ಎಂಬುದಕ್ಕೆ ಇದೊಂದು ಅದ್ಭುತ ಉದಾಹರಣೆ. ಡಾ. ಕುಮಾರ ಒಂದು ದಿನ ತನ್ನ ಚೇಂಬರ್ನಲ್ಲಿ ರೋಗಿಗಳನ್ನು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಒಬ್ಬ ಶ್ರೀಮಂತ ಮಹಿಳೆ ಚಿಕಿತ್ಸೆಗಾಗಿ ಬರುತ್ತಾರೆ. ಡಾಕ್ಟರ್ ಅವರು ಎಲ್ಲಾ ಸಮಸ್ಯೆಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ ಚಿಕಿತ್ಸೆ ನೀಡುತ್ತಾರೆ. ಚಿಕಿತ್ಸೆ ಮುಗಿದ ಮೇಲೆ ಆ ಮಹಿಳೆ ಹೇಳಿದರು:
*”ಸರ್, ಹೊರಗಡೆ ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿ ನಿಂತಿದ್ದಾನೆ. ಅವನಿಗೆ ಏನು ಸಮಸ್ಯೆಯೋ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ, ಅವನಿಗೆ ಚಿಕಿತ್ಸೆ ಕೊಡಿ. ಅವನ ಬಳಿ ಹಣ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಬೇಡಿ, ಅದನ್ನು ನಾನೇ ಕಟ್ಟುತ್ತೇನೆ. ಏಕೆಂದರೆ ಅವನು ನನ್ನ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಬಹಳಷ್ಟು ಕಾಲ ಕೆಲಸದಾಳಾಗಿ ದುಡಿದಿದ್ದಾನೆ.”*
ಆಗ ಆ ವ್ಯಕ್ತಿ (ಕೆಲಸದಾಳು) ಚೇಂಬರ್ ಒಳಗೆ ಬರುತ್ತಾನೆ. ಒಳಗಡೆ ಬರುತ್ತಿದ್ದಂತೆಯೇ ಆತ ವೈದ್ಯನಾದ ಕುಮಾರನನ್ನು ನೋಡಿ ಹೇಳುತ್ತಾನೆ:
*”ಕುಮಾರ, ಇವರ ಕಾಲಿಗೆ ಬಿದ್ದು ಆಶೀರ್ವಾದ ತೆಗೆದುಕೋ… ಏಕೆಂದರೆ ನಾನು ನಿನ್ನನ್ನು ಓದಿಸುವ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಇವರ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿಯೇ ನಿನ್ನನ್ನು ಬೆಳೆಸಿದ್ದು!”*
ಆಗ ಆ ಮಹಿಳೆ ಆಶ್ಚರ್ಯದಿಂದ ಕೇಳಿದರು, *”ಸರ್, ಇವರು ನಿಮ್ಮ ತಂದೆಯೇ?”* ಎಂದು. ಡಾ. ಕುಮಾರ ಹೆಮ್ಮೆಯಿಂದ *”ಹೌದು, ಇವರು ನನ್ನ ತಂದೆ”* ಎಂದರು.
ಇಲ್ಲಿ ನಾವು ಗಮನಿಸಬೇಕಾದ ‘ಸತ್ಯದ ದಾರಿ’ ಇಲ್ಲಿದೆ: ಅಕ್ಷರ ಜ್ಞಾನವಿಲ್ಲದ ತಂದೆಯನ್ನು ಆ ಮಹಿಳೆ “ಅವನು, ಇವನು” ಎಂದು ಏಕವಚನದಲ್ಲಿ ಸಂಬೋಧಿಸಿದರು. ಆದರೆ ಅದೇ ಕೆಲಸದಾಳಿನ ಮಗ ವಿದ್ಯೆ ಕಲಿತು ವೈದ್ಯನಾದ ಕಾರಣ, ಆಕೆ ಅವನನ್ನು *”ಸರ್”* ಎಂದು ಗೌರವದಿಂದ ಸಂಬೋಧಿಸಿದರು! ನೋಡಿ, ವಿದ್ಯೆಯನ್ನು ಪಡೆದರೆ ಜನರು ನಮ್ಮನ್ನು ನೋಡುವ ದೃಷ್ಟಿಕೋನವೇ ಬದಲಾಗುತ್ತದೆ.
ಅಂತಿಮ ತೀರ್ಮಾನ (Final Conclusion)
“ದುಡ್ಡೇ ದೊಡ್ಡಪ್ಪ ಅನ್ನುತ್ತಾರೆ, ಆದರೆ ವಿದ್ಯೆ ಅವರಪ್ಪ!”* ಎಂಬ ಮಾತು ಎಷ್ಟು ಸತ್ಯವಲ್ಲವೇ? ಹಣವಿದ್ದಾಗ ಜೊತೆಗಿದ್ದವರು ಹಣ ಹೋದಾಗ ದೂರಾಗಬಹುದು, ಆದರೆ ವಿದ್ಯೆಯಿದ್ದಾಗ ಜಗತ್ತೇ ನಮ್ಮನ್ನು ಗೌರವಿಸುತ್ತದೆ. ಶಿಕ್ಷಣವು ಕೇವಲ ಬದುಕಿನ ದಾರಿಯಲ್ಲ, ಅದು ಬದುಕುವ ದೃಷ್ಟಿಕೋನ.
ನಾವು ಇಂದು ನಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ನೀಡುವ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಕೊಡುಗೆ ಎಂದರೆ ಅದು ಬ್ಯಾಂಕ್ ಬ್ಯಾಲೆನ್ಸ್ ಅಲ್ಲ; ಬದಲಿಗೆ ಅವರ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಹಿಡಿಸುವ ಪುಸ್ತಕ.
* ಸಂಪತ್ತು ನಮ್ಮನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುವುದಿಲ್ಲ, ಆದರೆ ವಿದ್ಯೆ ನಮ್ಮನ್ನು ಜೀವನಪೂರ್ತಿ ರಕ್ಷಿಸುತ್ತದೆ.
* ಹಣ ಹೋದರೆ ಮತ್ತೆ ಗಳಿಸಬಹುದು, ಆದರೆ ಕಲಿಯುವ ವಯಸ್ಸು ಮರಳುವುದಿಲ್ಲ.
ಆದುದರಿಂದಲೇ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರೂ ಪ್ರತಿಜ್ಞೆ ಮಾಡೋಣ — *ವಿದ್ಯಾವಂತರಾಗೋಣ ಮತ್ತು ಸಮಾಜವನ್ನು ಜ್ಞಾನದ ಹಾದಿಯಲ್ಲಿ ನಡೆಸೋಣ. ನಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಆಸ್ತಿಯನ್ನಾಗಿ ಮಾಡೋಣ, ಆಸ್ತಿಯನ್ನು ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಮಾಡುವುದಲ್ಲ.*
–ಬರಹ: ಲಾಜರ್ ಸಿರಿಲ್ ಜೆ
ಸತ್ಯದ ಹಾದಿಯಲ್ಲಿ, ಸಮಾಜದ ಏಳಿಗೆಗಾಗಿ…

